Platform nieuws
| Enquete: Moeite met Holocaustles |
 Een op de vijf geschiedenisdocenten in de vier grote steden heeft wel meegemaakt dat hij de Holocaust niet of nauwelijks kon bespreken omdat vooral islamitische leerlingen er moeite mee hebben. Dat blijkt uit een enquête onder geschiedenisdocenten op middelbare scholen. Vooral docenten op vmbo-scholen stuiten op weerstand. Positief nieuws is: het idee dat WO2 wordt vergeten en dat jongeren er niets meer over weten, klopt niet. Middelbare Scholieren vinden WO2 juist superinteressant.
De enquete werd gehouden door Elsevier en onderzoeksbureau ResearchNed; dinsdag werden de resultaten bekend. Daarin zeggen 8 op de 10 docenten dat leerlingen de wereldoorlogen juist het interessantste geschiedenistijdperk vinden. Op verre afstand volgen de tweede helft van de twintigste eeuw en de Grieken en Romeinen. De jodenvervolging leeft het meest, de verovering en bezetting van Nederlands-Indië door Japan het minst. De meeste docenten vinden de interesse minstens zo groot als in hun eigen schooltijd. Vooral de vmbo-docenten in de vier grote steden constateren echter dat allochtone leerlingen minder interesse hebben dan autochtone. De feitenkennis lijkt mee te vallen. Elsevier en ResearchNed legden de docenten de resultaten voor van een Engelse enquête, waaruit bleek dat Engelse kinderen bar weinig kennis hebben over WO2. Sommige dachten dat Auschwitz een pretpark was. Volgens bijna 9 op de 10 docenten is de kennis van Nederlandse leerlingen beter tot veel beter. (Dit is dus de inschatting van de docenten; in Engeland vulden de leerlingen zelf de enquête in.) De geënquêteerde docenten noemen als reden dat de oorlog onder scholieren zo leeft, het feit dat de maatschappij WO2 heeft verbonden aan tijdloze idealen als tolerantie, vrede en vrijheid. Docenten doen daaraan mee. Bijna allemaal willen ze een morele boodschap overdragen. Volgens 8 op de 10 docenten helpt de Tweede Wereldoorlog leerlingen te begrijpen wat de gevolgen zijn van onverdraagzaamheid jegens andere mensen. Volgens 7 op de 10 helpt WO2 leerlingen de waarden onderkennen van democratie, vrijheid en grondrechten. Tegenover het Reformatorisch Dagblad toonde Amsterdamse hoogleraar Holocaust- en genocidestudies Johannes Houwink ten Cate zich niet verrast: "Desondanks blijft het schokkend. Aan het goede Nederlandse lesmateriaal ligt het niet." Ten Cate zoekt de oorzaak vooral in het contact tussen docenten en leerlingen. Leraren durven de Holocaust soms nauwelijks ter sprake te brengen uit angst voor antisemitische reacties die zij niet in de hand kunnen houden, zegt hij: "Dit kan natuurlijk niet, want deze volkerenmoord behoort tot de kerndoelen in het onderwijs. En het betreft een sleutelgebeurtenis in de Europese geschiedenis, waarvan iedereen zegt: zo'n staatsmoord op een minderheid mag nooit meer plaatsvinden. De uitgeslotenen van vandaag moeten horen over de uitgeslotenen van gisteren." Houwink ten Cate noemt het uitnodigen van een kampslachtoffer in de klas een mogelijkheid om de Holocaust aan de orde te stellen. "Ik maakte mee dat een Sobiboroverlevende een groep van 200 Marokkaanse jongeren vertelde hoe het voelt om uitgesloten te zijn. Dat sloeg aan." Ook CIDI-directeur Ronnie Naftaniel, vindt het van fundamenteel belang "het meest traumatische onderdeel van de Nederlandse geschiedenis aan de orde te stellen. Van deze ultieme vorm van racisme gaat een enorme waarschuwing uit. Zoiets kan iedereen overkomen." Een oorzaak van weerstand onder sommige moslimjongeren kan zijn, dat zij hun aversie tegen Israel verbinden met de Holocaust, zegt Naftaniel. CIDI organiseert ook deze zomer samen met het CHGS een seminar voor leraren en lerarenopleiders: Lesgeven over WO2 en de Holocaust bij Yad Vashem, Jeruzalem. Lees er hier meer over. |