Bladwijzeren en Printen

  Bladwijzer deze Site
  Bladwijzer deze Pagina
  Print deze Pagina
  Deel deze pagina

Binnenkort

Registreer als Gebruiker

Plak hieronder je code.
Platform nieuws
Peertrainer Holocausteducatie: 'Vergelijk het lot van Joden niet met dat van Palestijnen'

AF tentoonstelling in FezPogingen antisemitisme onder Marokkaanse jongeren te bestrijden dmv Holocaustprojecten werken averechts: zij vergelijken het lot van de Joden met dat van de Palestijnen. Dat zegt een 'peer educator' die aan zo'n project heeft meegewerkt. In het antisemitismedebat in de Tweede Kamer zei Tofik Tibi (GL) dat zowel de Holocaust als de naqba – de ramp die het uitroepen van de onafhankelijke staat Israël voor de Palestijnen betekende  – thuishoren in het lespakket op scholen. Die combinatie werkt averechts, waarschuwt Jair Stranders.

"Door bij voortduring de discriminatie, uitsluituiting en uitroeiing van miljoenen Joden voor leerlingen van Marokkaanse of Turkse afkomst voelbaar en tastbaar te maken door te verwijzen naar uitsluiting en discriminatie die zijzelf in onze huidige samenleving meemaken, werd juist – zoals ik zelf heb ervaren – geen medeleven en begrip gekweekt," zegt Stranders En medeleven en begrip zijn volgens hem nodig om antisemitisme tegen te gaan.

Stranders spreekt uit ervaring. Hij was na de zogenoemde kransenincidenten enige jaren geleden (toen jongeren gingen voetballen met op 4 mei gelegde kransen) een van de Joodse ‘peer educators’ in een voorlichtingscampagne op vmbo’s en roc’s in Amsterdam. De toen verantwoordelijke wethouder Ahmed Aboutaleb had het bureau Diversion opdracht gegeven voor deze voorlichtingscampagne.

Joodse ‘peer educators’ gaven toen in duo-schap met leeftijdsgenoten van Marokkaanse afkomst voorlichtingsles over de Holocaust én het Israël-Palestina conflict. Zijn conclusie:

"voorlichting op scholen om antisemitisme onder jongeren in de kiem te smoren moet zich in eerste instantie uitsluitend richten op de Holocaust en het lot van de Joden. Ook al identificeren leerlingen van Marokkaanse of Turkse afkomst zich sterk met het lot van de Palestijnen in het al decennia voortslepende Israëlisch-Palestijns conflict, toch moet de Holocaust daarvan losgekoppeld worden, hoe ingewikkeld dat ook is."

Bezoeken aan Auschwitz en getuigenissen van overlevenden kunnen daarbij helpen, zegt hij in een opiniestuk in de Volkskrant, vergelijkingen tussen de Holocaust en het Midden-Oostenconflict juist niet.

Ondanks dergelijke berichten uit de praktijk, wordt de koppeling die Dibi propageerde in de praktijk vaak toegepast. De Anne Frank Stichting bijvoorbeeld gaat lijnrecht in tegen de waarschuwing van Stranders in haar training van 'peer educators' voor de reizende Anne Franktentoonstelling in Marokko. Een juichend artikel van de Wereldomroep bericht onder de kop Marokko omarmt Anne Frank:

"Ook kregen de gidsen bij hun training videobeelden te zien van anti-joodse demonstraties in Berlijn en van een rabiate anti-Islam film. De vraag die ze daarbij kregen: moet de vrijheid van meningsuiting niet voor allebei de kanten gelden?"

Het resultaat:

"Voor de gidsen was dat een heel andere manier van geschiedenis leren dan ze gewend waren. Wel zetten ze vraagtekens bij de bedoelingen van de organisatoren: waarom krijgt Anne Frank zoveel meer aandacht dan andere slachtoffers van discriminatie? Is dat niet gewoon joodse propaganda?"

Het vertonen van die video's en het spreken over "beide kanten" mag misschien politiek correct lijken, maar het zal duidelijk zijn dat het eerder tegenstellingen schept dan medeleven. De in de oorlog vermoorde Joden waren niet anti-islam - alleen maar Joods.