Het IHR zegt (1e editie):

Ja. In Books and Bookmen, ed. April 1975. Hij stelt dat de "vergassingen" van de Joden in Polen plaatsvonden.

Ja. De beroemde "nazi jager" schreef dit in Stars and Stripes, 24 januari 1993. Hij stelde ook dat er alleen in Polen "vergassingen" van Joden plaatsvonden.

Omdat er geen vernietigingskampen waren op Duitse bodem gebruiken de neo-nazi's dit als bewijs dat deze misdaden niet gebeurd zijn. ...

Hoe ironisch dat hij niet alleen gelijk had, maar dat zijn eigen woorden hierover later werden misbruikt op de manier die hij beschreef.

Beide antwoorden zijn op zich juist: Wiesenthal zei inderdaad in 1975 en 1993 dat er geen vernietigingskampen waren in wat nu Duitsland heet. Maar hoe onschuldig de verandering ook lijkt, die doet de lezer geloven dat de laatste uitspraak een soort 'bekentenis' is dat de sjoa op veel beperkter schaal zou hebben plaatsgevonden dan altijd is gezegd en dat de waarheid eindelijk uitkomt. Juist met behulp van uitspraken zoals die van Wiesenthal beweren ontkenners dat zij onwillige historici 'dwingen de waarheid te spreken' door druk op hen uit te oefenen.

De waarheid is echter dat historici en anderen zoals Wiesenthal al jaren bij herhaling hebben geprobeerd diverse mythes over de sjoa uit te bannen: het verhaal over de massaproductie van zeep gemaakt uit menselijk vet is een goed voorbeeld. Maar aan de Holocaust twijfelen zij niet.

Een andere misvatting die bona fide historici en mensen als Wiesenthal probeerden uit te drijven, is dat het grootste deel van de vernietiging van de Joden plaatsvond in Duitsland zelf - of, juister gezegd, binnen het "Altreich", de vooroorlogse grenzen van Duitsland. Hoewel daar wel gaskamers waren en gasmoorden plaatsvonden, gebeurde dit in het Altreich op veel kleinere schaal dan in de kampen in bezet Polen, zoals Belzec, Sobibor, Treblinka, Kulmhof/Chelmno, Maidanek/Majdanek, en Auschwitz-Birkenau. Ongeveer drie miljoen mensen, bijna uitsluitend Joden, zijn in die kampen vergast. Kamp-vergassingen in het Altreich eisten waarschijnlijk de levens van slechts een paar duizend mensen, vrijwel zeker minder dan tienduizend. Behalve "kleine" vergassingen in plaatsen als Sachsenhausen, Stutthof, Neuengamme en Ravensbrück, bleef het moorden in het Altreich voornamelijk beperkt tot het 'euthanasie'-programma, dat wel meer dan honderdduizend (meest niet Joodse) mensenlevens eiste.

De nazi's hadden minstens twee goede redenen om de kampen buiten Duitsland te bouwen. Ten eerste waren ze zo gemakkelijker te verbergen voor het Duitse volk. Gezien de chaotische oorlogsomstandigheden in het gebied rond het Altreich waren ze daar voor iedereen makkelijker te verbergen.

Ten tweede kwam de overgrote meerderheid van de vermoorde Joden uit bezet gebied in het oosten en zuiden - dus waarom extra moeite doen om ze naar Duitsland te vervoeren? (Zie de statistieken in het laatste punt van vraag 1.)

Maar de ontkenners erkennen totaal niet dat die zogenaamde "bekentenis" van Wiesenthal niets anders is dan wat respectabele historici al 45 jaar zeggen. Waarschijnlijk is dit voor het eerst in 1950 gezegd door het Instituut voor Contemporaine Geschiedenis in Munchen. Dit selectief citeren is niets anders dan liegen door weglating en insinuaties.