Een internationale boycot van Duitse goederen

Op 24 maart 1933 verklaarde het Internationale Jodendom Duitsland de oorlog en verordonneerde het een wereldwijde boycot van Duitse goederen, alleen maar omdat de Duitse regering Joden had verwijderd uit invloedrijke posities en de macht terug had verplaatst naar het Duitse volk. Het boycot-bevel en de Joodse “oorlog” tegen Duitsland werden in de wereldmedia gerapporteerd en overal verspreid. Nepverhalen over Duitse “dodenkampen” circuleerden voor WO2. Als gevolg daarvan hadden de Duitsers het volste recht Joden op te sluiten, als krijgsgevangenen, waar of wanneer ze ook werden gevonden tussen 1933-45!

Nizkor antwoordt:

Deze boycot is toevallig precies dezelfde kwestie waar vraag 11 (hieronder) naar verwijst, alleen in die vraag wordt dit een “oorlogsverklaring aan Duitsland” genoemd. Waarom beschreef het IHR diezelfde kwestie tweemaal met verschillende woorden? Hier zit een luchtje aan.

De boycot van Duitse goederen werd ingezet als reactie op diverse misdaden van de nazi’s, inclusief een door de nazi geplande boycot van Joodse goederen en diensten.
Maar dat “vergat” het IHR gemakshalve te vermelden.

Let op het openlijke antisemitisme in de Samisdat versie (van Ernst Zündel): de gaskamers en de poging tot uitroeiing doen er niet toe, dat er zes miljoen stierven doet er niet toe. Vraag liever of de nazi’s “het volste recht” hadden om Joodse baby’s naar kampen te sturen met weinig eten, geen sanitaire voorzieningen en om zich heen grijpende typhusepidemieen, waar ze stierven als vliegen? Waren die Joodse baby’s “krijgsgevangenen”.

Zelfs “revisionisten” moeten toegeven dat deze slachting heeft plaatsgevonden. De Holocaust-ontkenner David Irving beschrijft een speech van Himmler in 1944 (Skeptic magazine, Vol. 2, No. 4, p. 50):

“Als mensen vragen”, zei Himmler, “waarom moest je de kinderen ook vermoorden, dan kan ik alleen maar zeggen dat ik niet zo’n lafaard ben dat ik iets aan mijn kinderen overlaat dat ik zelf kan doen.” ...Het is waar, dat heeft Himmler gezegd. Om precies te zijn zei hij “We maken de Joden af. We vermoorden ze. We doden ze.” ...Hij heeft het over het oplossen van het Joodse probleem, over de noodzaak ook vrouwen en kinderen uit te moorden.

Gaf een krantenartikel in 1933 de nazi’s “het volste recht” om dat te doen?

(In het geciteeerde interview stelt Irving dat deze uitspraak van Himmler geen bewijs is van de sjoa, omdat Himmler niet specifiek het aantal Joden had genoemd die vermoord werden.)