Nee. 50% van de tijd is een ruime schatting (12 uur per dag). Crematieovens moeten grondig en regelmatig worden schoongemaakt als zij veel in gebruik zijn.

Nizkor antwoordt:

Het volgende antwoord dekt ook de vragen 42, 43 en 44. (zie boven deze vraag)
Kijk eerst naar een foto van de ovens in Krema II om een idee te krijgen van de schaal waarvan we spreken. Ze zijn heel groot. En vergeet niet dat de Zündelsite deze massieve crematoriumgebouwen “kippenhokkken” noemt.

Er waren vijf Krema (crematoria) in Auschwitz. Krema II en III hadden vijf enorme ovens, elk met een “driedubbele "moffel” die drie lichamen tegelijk konden verbranden. Ze waren gebouwd om efficiënt en snel te werken, vooral als er veel lichamen op rij werden verbrand (zie Gutman et al., Anatomy of the Auschwitz Death Camp, 1994, pp. 185-186).

Hoewel de ovens waren ontworpen met drie moffels, konden er bijna altijd twee of drie lichamen in elke moffel worden geplaatst. Er waren veel kinderen bij, en de slachtoffers waren vaak gevangenen die maandenlang in Auschwitz hadden gezeten en die extreem ondervoed waren. De nazi’s beschouwden 70 tot 100 kilo stoffelijke overschotten als een “eenheid” die in één moffel verbrand kon worden; of dat nu één groot persoon was of drie kleintjes was technisch gesproken niet relevant. (Kampcommandant) Höss getuigde dat de Sonderkommando’s afwisselend twee en drie lichamen in elke moffel stopten. (Zie Gutman et al., op. cit., pp. 236, 166, 180n55.)

In tegenstelling tot wat het IHR beweert in vraag 42, konden de ovens de lichamen in een half uur tot maximaal 45 minuten verbranden. Dit is niet alleen bevestigd door ooggetuigen, maar ook door talloze nazi memo’s over verschillende verbrandings sessies.

Hier is de berekening voor een enkel crematorium, Krema II:
Vijf ovens, elk met drie moffels, waarvan elke moffel twee tot drie lichamen tegelijk kon bevatten (laten we zeggen twee) en ze kon verbranden in een half uur; die konden 1440 lichamen tot as reduceren in 24 werkuren. 5 maal 3 maal 2, gedeeld door een half, maal 24, maakt 1440.

Een buitgemaakt memo van 28 juni 1943, verzonden aan SS Generaal Kammler in Berlijn, stelt het aantal lichamen dat in een dag verwerkt kan worden in Auschwitz Birkenau op 4.756. Dit is blijkbaar op basis van een 24-urige werkdag met bovengenoemde aantallen, want het stelt de capaciteit van Krema II op 1440. Zie een foto van het document, of Pressac, Auschwitz: Technique and Operation of the Gas Chambers, 1989, p. 247.

Onder historici en technische experts loopt een discussie over de vraag of dit een theoretisch maximum is dat in werkelijkheid nooit werd gehaald, behalve met behulp van extra crematies in brandkuilen, ofwel een aantal dat werd bereikt en misschien zelfs overtroffen in de ergste tijd van de vernietigingsactie.

Niettemin is het duidelijk dat Lagaces stelling omtrent 184 lichamen per dag (Lenski, Robert, The Holocaust on Trial, 1990, p. 252) in de verste verte niet in de buurt van de werkelijkheid komt.